Welke overtuigingen draag jij met je mee... en zijn ze eigenlijk wel van jou?

Met welke overtuiging over jezelf of de wereld leef jij en is dit wel waar?

We worden niet geboren met de overtuiging dat we niet goed genoeg zijn.

We worden niet geboren met de overtuiging dat we altijd sterk moeten zijn.

Of dat we niemand tot last mogen zijn.

Toch dragen veel mensen zulke overtuigingen een groot deel van hun leven met zich mee.

Maar waar komen ze eigenlijk vandaan?

Je eerste lessen over de wereld

Als kind ben je volledig afhankelijk van je omgeving.

Je leert niet alleen lopen en praten. Je leert ook hoe de wereld werkt.

Je ontdekt wat wel en niet gewaardeerd wordt.

Misschien kreeg je veel waardering wanneer je flink was.

Wanneer je goed je best deed.

Wanneer je rekening hield met anderen.

Misschien voelde je dat er weinig ruimte was voor jouw verdriet, boosheid of behoeften.

Zonder dat iemand dat letterlijk hoeft te zeggen, kan een kind daaruit onbewust conclusies trekken.

"Ik moet sterk zijn."

"Ik mag niemand tot last zijn."

"Ik moet het alleen doen."

"Ik ben pas waardevol als ik zorg voor anderen."

Op dat moment zijn dat geen bewuste keuzes.

Het zijn manieren waarop een kind probeert zich aan te passen aan zijn omgeving.

Niet omdat het kind iets verkeerd doet.

Maar omdat verbinding en veiligheid van levensbelang zijn.

Overtuigingen als overlevingsstrategie

Veel overtuigingen ontstaan niet zomaar.

Ze kunnen ooit een beschermende functie hebben gehad.

Wanneer je hebt geleerd dat aanpassen de meeste rust bracht, dan is het logisch dat je bent gaan aanpassen.

Wanneer je hebt geleerd dat presteren waardering opleverde, dan is het logisch dat je bent gaan presteren.

Je systeem probeert je veilig te houden.

En wat ooit hielp om erbij te horen of afwijzing te voorkomen, kan zich langzaam ontwikkelen tot een overtuiging die je als waarheid gaat ervaren.

Niet omdat het de waarheid ís.

Maar omdat het jarenlang jouw werkelijkheid is geweest.

Is het waar?

Dat is misschien wel de belangrijkste vraag die je jezelf kunt stellen.

Niet:

"Waarom ben ik zo?"

Maar:

"Is wat ik over mezelf geloof eigenlijk wel waar?"

Is het waar dat je altijd sterk moet zijn?

Is het waar dat je pas goed genoeg bent als je hard werkt?

Is het waar dat je alles alleen moet dragen?

Of is het mogelijk dat je deze overtuigingen ooit hebt ontwikkeld omdat ze je hielpen om je veilig te voelen?

Bewustwording is de eerste stap

We hoeven onze overtuigingen niet weg te duwen.

Ze hebben ons vaak jarenlang geholpen.

Ze verdienen geen oordeel.

Wel nieuwsgierigheid.

Want op het moment dat je een overtuiging kunt waarnemen, ben jij niet langer die overtuiging.

Dan ontstaat er ruimte.

Ruimte om jezelf een andere vraag te stellen.

Ruimte om nieuwe ervaringen op te doen.

Ruimte om stap voor stap te ontdekken wie je bent, los van alles wat je onderweg hebt geleerd.

Thuiskomen bij jezelf

Persoonlijke groei gaat voor mij niet over iemand anders worden.

Het gaat over laagje voor laagje ontdekken wat werkelijk bij jou hoort.

En misschien ook durven loslaten wat je ooit hebt aangenomen om erbij te horen, om liefde te ontvangen of om je veilig te voelen.

Niet omdat die delen fout waren.

Integendeel.

Ze hebben je gebracht waar je vandaag bent.

Maar misschien hoef je ze niet langer alleen te dragen.

Misschien mag je jezelf steeds opnieuw de vraag stellen:

"Is dit werkelijk mijn waarheid... of is dit een verhaal dat ik ooit ben gaan geloven?"

Want precies in die vraag kan een nieuwe beweging ontstaan.

Een beweging terug naar jezelf.

Terug naar wie je in wezen bent.